მარიეტა ხაჭაპურიძე, თესალონიკი, საბერძნეთი

61349910_467593433787890_6231779284847951872_n.jpg

Q1: წარმოგვიდგინეთ თქვენი თავი. თქვენი მშობლიური ქალაქი? ამჟამად რომელ ქვეყანაში, ქალაქში ცხოვრობთ?

- გამარჯობა. მე ვარ მარიეტა ხაჭაპურიძე, ქუთაისიდან. ამჟამად ვცხოვრობ საბერძნეთში, თესალონიკთან ახლო მდებარე პატარა დაბა კერასიაში. "კერასი" ბერძნულად ბალს ნიშნავს. მოკლედ ბალიანში ვცხოვრობ.

Q2: მოგვიყევით თევენი ემიგრანტული მარშუტების შესახებ, იმ ქალაქამდე, სადაც ამჟამად ცხოვრობთ და შრომობთ?

- ჩემი ემიგრანტული მარშრუტი დაიწყო საქართველოდან ათენში (4 წელი ვიცხოვრე იქ) და შემდეგ ათენიდან თესალონიკში.

Q3: რა მსგავსება-განსხვვებებია თქვენს მშობლიურ კულტურას , წეს-ჩვეულებებს, სამზარეულოსა თუ კლიმატს შორის?

-  ვთვლი, რომ ევროპაში ბერძნები ყველაზე ახლო დგანან ხასიათით ქართველებთან. საკმაოდ მნიშვნელოვანია აქაც "რას იტყვის ხალხი"-ს ფაქტორი(განსაკუთრებით პატარა საზოგადოებაში), შვილებისთვის განათლების მიცემა, წარსულით ტრაბახი, სანამ შეუძლიათ ეხმარებიან შვილებს, შვილიშვილებს და ა. შ. უყვართ დიდი ქორწილების გადახდა, თუმცა თამადა არა ყავთ და უმეტეს წილად ცეკვავენ. კლიმატიც თითქმის ერთნაირი გვაქვს. აი სამზარეულო საკმაოდ განსხვავდება ჩვენი სამზარეულოსგან. დიდი ადგილი უკავია ზღვის პროდუქტებს, და საერთოდ "მესოგიაკი" კვება ძალიან სასარგებლოა ადამიანის ჯანმრთელობისთვის.

Q4: რა პროფესიის ბრძნდებით? მოგიწიათ თუ არა ინტერესების შეცვლა ახალ ქვეყანაში თავის დასამკვიდრებლად?

- პროფესიით მათემატიკის მასწავლებელი ვარ. როგორც უმრავლესობას, მეც მომიწია ინტერესების შეცვლა. გათხოვების შემდეგ არ მიმუშავია (ოფიციალურად), თუმცა დამეთანხმებით, რომ ოჯახის მოვლა არც ისე იოლი საქმეა.

Q5: გაქვთ თუ არა ჰობი ? რითი ერთობით თავისუფალ დროს? მოგვითხრეთ მის შესახებ..

- რაც თავი მახსოვს ყოველთვის ვიყავი რაღაცით გატაცებული, ვკერავდი, ვქსოვდი, ტყავის აქსესუარებს ვაკეთებდი. მიყვარდა ვიღაცისთვის უსარგებლო ნივთებიდან რაიმე საინტერესოს შექმნა. ამჟამად, თექით ვარ გატაცებული და მგონი ეგაა ჩემი ყველაზე დიდი გატაცების საგანი. იმდენი შეუზღუდავი შესაძლებლობები დავინახე ამ უკეთილშობილეს მასალაში, ჩემი ტვინი მუდმივად და გამალებით მუშაობს, კიდევ რა და როგორ შეიძლება გაკეთდეს. თან რამდენს ნიშნავს, რომ ამ ჩემ გატაცებას არ ეწირება არც ერთი ცხოველის სიცოცხლე და არც ეკოსისტემა ზიანდება. მიყვარს ყველაფერი ბუნებრივი და ნატურალური. ადგილი რომ მქონდეს, დიდი სიამოვნებით დავიწყებდი აბრეშუმის ჭიის მოშენებას, ეს ჩემი დიდი ოცნებაა.





Q7: არის თუ არა ქართული კულტურის ცენტრი თქვენთან ახლოს? ახერხებთ თუ არა ოჯახში ბავშვებში ქართული ენის, კულტურის , ღირებულებების შენარჩუნება-გაძლიერებას?

-  სამწუხაროდ როგორც ასეთი "ქართული კულტურის ცენტრი" თესალონიკში არა გვაქვს, თუმცა, საკმაოდ ენერგიული და დაუზარელი ემიგრაციაა აქ და ხშირად გვანებივრებენ ღონისძიებებით, კონცერტებით და წარმოდგენებით. საქართველოდანაც ჩამოყავთ თეატრები. გვიწყობს ხელს საქართველოს გენერალური საკონსულო, ცდილობენ შეუმსუბუქონ ემიგრანტებს აქ ყოფნა, ხელი შეუწყონ აქ არსებულ ქართული ცეკვის ანსამბლებს, მოყვარულთა თეატრს. ქართველები აქტიურად არიან ჩართული იმ ღონისძიებებში, რომლებსაც პერიოდულად აწყობს თესალონიკის მერია. მე შერეული ოჯახი მაქვს, ამიტომ ცოტა ძნელია ქართული კულტურის შენარჩუნება, თუმცა ჩემს შვილსაც და ქმარსაც ძალიან უყვართ საქართველო.

Q9: რას უსურვებდით "ჩვენი ბილიკების " მკითხველებს? :

- ცხოვრების "მწვანე ბილიკებს" ვუსურვებდი ყველას. სამშობლო ჩვენს გულებშია და მუდამ თან დაგვაქვს. დიდი მადლობა მინდა ვუთხრა მაკას, რომ არსებობს, რომ ასეთი ენერგიულია და რომ ასეთ იდეებს ბადებს. წარმატებები ჩემო კარგო. შენ საჭირო საქმეს აკეთებ.

პატივისცემით, მარიეტა ხაჭაპურიძე

ნინო ონიანი, პერეა, თესალონიკი, საბერძნეთი

17634688_1151347204992038_1907030868950984972_n.jpg

Q1: წარმოგვიდგინეთ თქვენი თავი. თქვენი მშობლიური ქალაქი? ამჟამად რომელ ქვეყანაში, ქალაქში ცხოვრობთ? :

- მე ვარ ნინო ონიანი. დავიბადე ქ.თბილისი. ამჟამად ვცხოვრობ საბერძნეთში, ქალაქ თესალონიკთან პატარა საკურორტო პერეაში.




Q2: მოგვიყევით თქვენი ემიგრანტული მარშუტების შესახებ, იმ ქალაქამდე, სადაც ამჟამად ცხოვრობთ და შრომობთ?



- პერეა  თესალონიკის პერიფერიაა, მდებარეობს ზღვის სანაპიროზე . .ხშირად მიწევს სიარული სალონიკში, სადაც ვატარებთ სხვადასხვა ქართულ ღონისძიებებს.


Q3: რა მსგავსება-განსხვვებებია თქვენს მშობლიურ კულტურას , წეს-ჩვეულებებს, სამზარეულოს და კლიმატს თუ ახალ ქვეყანას, ქალაქს შორის?

- საქართველო და საბერძნეთი ზოგადად ჰგვანან ერთმანეთს კლიმატით, ადამიანებიც გვანან, როგორც ფიზიკურად, ისე ყოფითი ცხოვრებით. ამას ხელს უწყობს რელიგია, მართლმადიდებლობა. ეს ქვეყანა ასე თუ ისე ინარჩუნებს ტრადიციებს და ამითიც მაგონებს სამშობლოს. ბერძნები ხელოვნებისაკენ მიდრეკილი არიან, როგორც ქართველები. მათ უყვართ სიმღერა და ,,ყველა,, მღერის. აქ ნაციონალური სამოსის მიმართ დიდ პატივისცემას გამოხატავენ....

სამზარეულო შერეული აქვთ, ევროპის თითქმის მთლიან სამზარეულოს ფლობენ, რადგან ტურისტული ქვეყანაა და ეს საჭიროებასაც წარმოადგენს.
ჩვენგან, ქართველებისგან განსხვავებით ბერძნები უფრო რბილი ხასიათის ხალხია. მეტი გამოცდილება აქვთ მიგრაციისა და ემიგრაციისა. უყვართ საკუთარი ოჯახები და დიდ პატივს სცემენ მეუღლეებს. ბავშვის აღზრდაში მონაწილეობენ ყველანი ბებია ბაბუებიდან დაწყებული...
განსაკუთრებული ყურადღება საჭმელზე, მის მომზადებასა და შესწავლაზე აქვთ გამახვილებული. აქ იშვიათად მოიძებნება ადამიანი, რომელიც სერვიტორად 9მიმტანად) არ მუშაობდა ახალგაზრდობაში

* ნინოს ვაჟი, ვაჟი, რძალი და შვილიშვილი; ნინო მეუღლესთან ერთად

Q4: რა პროფესიის ბრძნდებით? მოგიწიათ თუ არა ინტერესების შეცვლა ახალ ქვეყანაში თავის დასამკვიდრებლად? :

- პროფესიით ფიზიოთერაპევტი ვარ. თავის დამკვიდრება , ეს არის ყველაზე რთული პროცესი. აუცილებლად გიწევს ადამიანს პროფესიის შეცვლაც და ინტერესებიც თავისთავად იცვლება.
არ ვიცი სხვა ქვეყნებში სინამდვილეში როგორ ხდება, მაგრამ საბერძნეთში საკუთარი პროფესიით თითქმის არავინ მეგულება მუშაობდეს. ჩვენს დიპლომებს საერთოდ ახლოს არავინ იკარებს. ათენში, სადაც გაიხსნა ქართული კლინიკა იქ დასაქმებული არიან ქართველი ექიმები. მაგრამ ბერძნულ საავადმყოფოებსა და კლინიკებში მძიმე ავადმყოფის მომვლელებადაც კი ჩუმად, უსაბუთოდ ან გაუფორმებლად მუშაობენ ქართველი ქალბატონები.....

Q5: გაქვთ თუ არა ჰობი ? რითი ერთობით თავისუფალ დროს? მოგვითხრეთ მის შესახებ:

- კი, მაქვს ჰობი. ჩემი ჰობი ხატვაა. თუმცა, არასოდეს დამიხატავს ადრე. კი მყავს ოჯახში ბიძა მხატვარ-მოქანდაკე და მისი ნამუშევრების შთაბეჭდილების ქვეშ გავიზარდე, მაგრამ მე არასოდეს მიცდია. თუ არ ჩავთვლით ხელსაქმეს, რომელიც ძალიან მიყვარდა, ქსოვა, ქარგვა, მძივებზე მუშაობა....ახლა ვხატავ და ძალიან მომწონს, მიხარია კიდეც, რადგან უდიდეს სიამოვნებას მანიჭებს.
ახლახანს მოეწყო ჩემი რიგით მეათე გამოფენა. ქალაქის მერმა მადლობის ფურცელით და ბერძენ შემოქმედთა კრებულით დამაჯილდოვა. შარშან საკონსულოს ეგიდით მოვაწყე საქართველოს დამოუკიდებლობის დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიება-გამოფენა, სადაც მოწვეული მყავდა ქართველი მხატვრები და მოქანდაკეები. ეს ღონისძიება გააშუქა საბერძნეთის ტელევიზიამაც და ეს დიდი სიხარული იყო ყველასათვის.



* ნინოს ნახატები

Q7: არის თუ არა ქართული კულტურის ცენტრი თქვენთან ახლოს? ახერხებთ თუ არა ოჯახში ბავშვებში ქართული ენის, კულტურის , ღირებულებების შენარჩუნება-გაძლიერებას?

-  სამწუხაროდ სალონიკში არანაირი ცენტრი არ არსებობს. არსებობს სხვადასხვა ორგანიზაციები, მათი მეშვეობით ხდება ქართველების ერთმანეთთან დაკავშირება. გვყავს ძალიან კარგი დესპანი, რომელიც ცდილობს მოაწყოს ღონისძიებები, შეგვახვედროს ყველანი ერთმანეთს, მაგრამ ცენტრის ჩამოყალიბება არ თუ ვერ ხერხდება, რადგან არა გვაქვს არანაირი შენობა, ერთი ოთახიც არა გვაქვს, სადაც შესაძლებელი იქნება ბავშვების მოწვევა, მომრავლება და მათთვის ქართული ღირებულებების გადაცემა.
ძალიან გული მწყდება რომ საკვირაო სკოლა თითქმის არ არსებობს. იყო ადრე და დაიშალა ადგილის უქონლობის გამო, ახლა ეკლესიაში გაიხსნა, მაგრამ იმდენად პატარა ფართობია, რომ 5 -10 ბავშვი ძლივს ეტევა...ძველი სკოლიდან 4 ბავშვი შემორჩა და ისინიც სოც. დაუცველების უფასო შენობაში მიჩენილ ოთახში იკრიბებიან საათობრივად(( ვწუხვარ......

Q9: რას უსურვებდით Rustaveli Publishing- ის , "ჩვენი ბილიკების " მკითხველებს?

- სურვილები ბევრი მაქვს და ყველა საუკეთესო))
მრავალი ბილიკები გაგეკვალოთ!
მრავალი ქართველი დაგეყენებინოთ ქართულ ბილიკებზე!

პატივისცემით, ნინო ონიანი

ჯუნა ჩიქოვანი, ჩიკაგო, აშშ

juna chikovani-2.jpg

Q1: წარმოგვიდგინეთ თქვენი თავი. თქვენი მშობლიური ქალაქი? ამჟამად რომელ ქვეყანაში, ქალაქში ცხოვრობთ?

-  მე ვარ ჯუნა ჩიქოვანი, დავიბადე და გავიზარდე სამეგრელოში, ჩხოროწყუს რაიონში. სკოლის დამთავრების შემდეგ (1991 წლი) ჩავაბარე სოხუმის სუბტროპიკულ ინსტიტუტში, საიდანაც იძულებული გავხდი ომის გამო გადმოვსულიყავი ჯერ ქუთაისში და მერე, თბილისში. 1994 წლიდან ვცხოვრობდი თბილისში 2017 წლამდე. ამჟამად, ვცხოვრობ ჩიკაგოს გარეუბანში, რომელსაც ვერნონ ჰილსი ჰქვია.

Q2: მოგვიყევით თქვენი ემიგრანტული მარშუტების შესახებ, იმ ქალაქამდე, სადაც ამჟამად ცხოვრობთ და შრომობთ?

- 2017 წელს გადავწყვიტე ჩამოვსულიყავი აშშ-ში ჩემს მეუღლესთან ოჯახის გაერთიანების მიზნით. ახლა აქ ერთად ვცხოვრობთ, მე, ჩემი მეუღლე და ორი ვაჟი, საბა და სანდრო

12507303_1042596232470633_5099314661918213474_n.jpg


Q3: რა მსგავსება-განსხვვებებია თქვენს მშობლიურ კულტურას , წეს-ჩვეულებებს, სამზარეულოსა თუ კლიმატსა და ახალ ქვეყანას შორის? :

- განსხვავება ძალიან დიდია, ამიტომ მხოლოდ მსგავსებაზე მოგიყვებით. მოგეხსენებათ სამეგრელოს აქვს "ეზოს კულტი" ანუ დავარცხნილ-მოვლილი ეზო-კარი, თავისი გაკრეჭილი ბალახით და ათასნაირი ყვავილებით, დასუფთავებულ-დაწკრიალებული... იგივე დამხვდა აქაც და ძალიან მომწონს.

Q4: რა პროფესიის ბრძნდებით? მოგიწიათ თუ არა ინტერესების შეცვლა ახალ ქვეყანაში თავის დასამკვიდრებლად?

- მე გახლავართ მეღვინე-ტექნოლოგი, აგრეთვე საბუღალტრო მაქვს დამთავრებული. ჯერჯერობით ჩემი პროფესიით აქ არ მიმუშავია. ვეუფლები ინგლისურ ენას და ველოდები სამსახურს ამერიკულ ბანკში, ვნახოთ როგორ გამიმართლებს :)

Q5: გაქვთ თუ არა ჰობი ? რითი ერთობით თავისუფალ დროს? მოგვითხრეთ მის შესახებ: 

- ახალი ჰობი შევიძინე ახალი ამერიკაში, უფრო სწორად, ჩემმა უფროსმა შვილმა, საბა სირაძემ აღმოაჩინა ჩემში მხატვარი. ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ ერთ მშვენიერ დღეს უნივერსიტეტიდან დაბრუნდა ორი უზარმაზი ჩანთით ხელში, სადაც ჰქონდა ნაყიდი ყველა ნივთი, რაც კი ხატვისთვის სჭირდება ადამიანს. მოიტანა, მაგიდაზე დადო და თქვა: " დედა დახატე რა, აქ ყველაფერია ხატვისთვის რაც გჭირდებაო". იმ დღიდან ხატვა გახდა ჩემთვის ყველაზე სასიამოვნო საქმიანობა.

Q7: არის თუ არა ქართული კულტურის ცენტრი თქვენთან ახლოს? ახერხებთ თუ არა ოჯახში ბავშვებში ქართული ენის, კულტურის , ღირებულებების შენარჩუნება-გაძლიერებას?

-  ქართული კულტურის ცენტრი არის და შეძლებისდაგვარად ვესწრებით ხოლმე ღონისძიებებს, რასაც ატარებენ. რაც შეეხება ქართული ენის შენარჩუნებას, სახლში ქართულად ვსაუბრობთ და ვცდილობთ, დავიცვათ ქართული ტრადიციები.

Q9: რას უსურვებდით "ჩვენი ბილიკების " მკითხველებს? :

- მკითხველს მინდა, ვუსურვო ბევრი საინტერესო და სახალისო ისტორიები :)


პატივისცემით, ჯუნა ჩიქოვანი

Help us Grow

 
Donate